Overdracht en tegenoverdracht

“Ik was 11 toen ik besloot liever helemaal geen vader meer te hebben dan een die je steeds weer pijn doet als hij er wel is. Op mijn 16de ging ik het huis uit. Ik heb hem daarna nooit meer gezien.” Voor mij zit Nathalie, een vrouw van begin 30. Onwillekeurig moet ik aan mijn eigen vader denken. Twintig jaar geleden overleden. Een lieve man die veel voor ons over had. Er kon ook veel thuis. Ik zeg niet dat ik hem elke dag mis, maar toch. Ik kan de neiging om bij Nathalie in de vaderrol te klimmen nauwelijks onderdrukken. Het lukt en ik slikt mijn vader maar even weg. Hij mag vanavond wel weer terugkomen. Nu even niet. Ik ga gewoon door met luisteren en de juiste vragen...

De perfectionist.

“Mooi!, heel goed, Katrien” Ze gaf een presentatie, als cursist, voor de groep. “Hoe bedoel je.” Verwonderd keek ik haar aan. “Nou gewoon, goed, prima, niks meer aan doen!”. “Niets te verbeteren?”.  “Niets, gewoon goed” en ik voegde er intuïtief nog aan toe: “Je bent gewoon goed”. Daar kon ze niet mee overweg. Van huis uit had ze altijd geleerd dat het beter kon en vooral beter moest. Ze moest ook vooral zelf steeds beter worden. Feilloos wist haar vader haar verbeterpunten op te sommen. Jaar in jaar uit.  Dat hoorde ik overigens pas later. Verward ging ze weer zitten en bleef gedurende de rest van middag een beetje stil voor zich uit staren. Onlangs, jaren later,  kwam ik haar weer tegen. Ze wist deze gebeurtenis onmiddellijk op te lepelen. Het had haar nog tijdenlang bezig gehouden. Het bleek uiteindelijk de omslag in haar denken en doen. Ze trakteerde mij op een heerlijke cappuccino. Als...

Pijl uit de boog

Je mond houden. Dat hebben ze vooral geleerd in de zesdaagse ICM opleiding ‘Coachend leidinggeven’. Je mond houden en luisteren. En. Als je een vraag stelt dan als een pijl uit een boog. Richten, aanspannen en loslaten. Kijken of en waar de pijl het doel treft. En dan wachten op reactie.  Slechts één vraag stellen. Geen tweede of zelfs derde vraag erachteraan of een verduidelijking als er niet om gevraagd wordt. Hoe simpel kan het zijn, probeer het maar eens uit. En natuurlijk ook veel gelachen om elkaars...

Opstelling

Zonder aarzeling zette ze zichzelf met het kleine houten figuurtje tussen haar beide ouders. Als driejarige. Bemiddelend tussen beide partijen. Het bemiddelen doet ze nog steeds. Ze maakte er zelfs haar werk van. Het gaat haar  – met haar sterk ontwikkelde en feilloze intuïtie – uiteraard zeer goed af. Privé word het echter steeds belastender om binnen de complexe familiesituatie voortdurend te blijven bemiddelen. Kortom: bekaf! De bewustwording van deze verstrikking zorgt er nu voor dat coachee aan de slag kan gaan met hernieuwende ordening en betere balans. Zelfde competentie, verschillende uitwerking. Ik luister en stel...

Aandacht

‘Niet de vorm maakt de lijn perfect maar de aandacht waarmee hij gemaakt is’ aldus kalligraaf Anneke Roozendaal. Dat vind ik mooi. Aandacht. De aandacht is cruciaal.  De kracht van mijn coaching is aandacht geven, voortdurend.  Aandachtig zijn in het hier en nu. Aandacht is de poort naar cognitie (wikipedia). Aandacht komt terug in het focussen van Gendlin en in de Benedictijnse spiritualiteit. Aandachtig luisteren om tot een goed resultaat te komen. Erbij blijven en niet...

Angst

Evelien is bang om haar baan kwijt te raken. Ze is hier twee dagen. Op de coach-boerderij in Dreumel. Ze vertelt en vertelt. Haar leven spoelt langs en over mij heen. Ik luister en stel vragen. Angst, we worden geregeerd door angst. Het ongebreidelde wapenbezit in Amerika komt voort uit angst. Angst is het resultaat van je gedachten. Ons reptielenbrein slaat aan als het denkt dat iets bedreigend is. Meestal is het dat niet. Er is eigenlijk geen reden om bang te zijn. Het zijn ‘slechts’ gedachten. Maar toch… Toch zijn we bang. Bang om de grip kwijt te raken. Bang om het even niet meer te weten. Bang om een flater te slaan. Bang om ons kwetsbaar op te stellen. Evelien wordt hier geconfronteerd met haar angst. De vrijheid dient zich...